factory visit

เมื่อวานนี้ไปท่องเที่ยว 4 โรงงาน 2 จังหวัด ภายใน 1 วัน ด้วยภารกิจที่ปรึกษาและดีไซน์เนอร์ นั่งรถปุเลงๆ พร้อมบางช่วงมี special effect ระบบสั่นเหมือนตอนที่เสี่ยตามไปทวงหนี้ไอ้ฤทธิ์ที่บ้าน เมื่อทีมงานจากลิปส์พร้อมก็ปฏิบัติงานลุย เริ่มต้นที่โรงปั่นด้าย โดยเก็บข้อมูล/ภาพ นับตั้งแต่ใยฝ้าย จนกลายเป็นเส้นด้าย ส่วนตัวบางช่วงตาลาย เห็นใยฝ้ายเป็นเส้นอุด้งซะนี่ แถมบางตอนของขบวนการก็เหมือนสายไหม อยากได้โรตีสักแผ่นมาม้วนทานจัง

ว่าแล้วก็ท่อมเดินต่อไปโรงทอผ้า ที่รับรองว่าไอ้แมงมุมก็คงต้องอยากขอฝึกวิชาด้วย ก็ช่วงที่สืบเส้นด้าย ตั้งด้ายยืน เส้นด้ายมากมายเป็นเรียงแผงเป็นผนังใหญ่ ต่างพุ่งเส้นสืบเรียงยืนแถวละเอียดยิบ พร้อมๆกับค่อยๆม้วนตัวกลายเป็นม้วนขนาดยักษ์ รอเจ้าด้ายพุ่งที่พุ่งตัวเข้าเส้นชัย 100 เมตร หรือกว่าแล้วประเภทที่ชิงชัย (ตามแต่ลูกค้าสั่ง) ด้วยแรงอัดลม เร็วชนิดมองไม่ทัน เมื่อทอเสร็จ ผ้าทุกม้วนต้องเปลือยเปล่าผ่านการเอ็กซเรย์ด้วยสายตาซูเปอร์วูแมนในทุกๆม้วน (ไม่มีการสุ่ม สแกนกันทุกตารางนิ้ว) แล้วจึงจะปล่อยตัวส่งต่อไป



กลับมาขึ้นรถปุเลงต่อ จากปทุมไปกาญจนบุรี แต่ตอนนี้ก็เริ่มวิงเวียนด้วยความหิว ตาลายไปหลายรอบในที่สุดก็ถึงที่หมาย ร้าน"มธุรส"เมื่อประมาณบ่ายสอง หมี่กรอบอร่อยเหลือใจ (เหมือนกับที่ทานตอนเด็กๆเลย)

พอพุงกางก็พุ่งต่อไปยังจุดหมายของจริงที่โรงย้อม แม้จะเพิ่งอิ่มแต่ม้วนผ้าที่อุ้มชุ่มด้วยเอนไซม์ ช่างเหมือน เครปบางๆพันชั้น ฉ่ำด้วยคาราเมลหยดติ๋งๆ ส่วนเปลวไฟลุกโชนในขบวนการเผาขน (ไม่ใช่การยิงปืน แต่เป็นขบวนการช่วยให้ผ้าซึมซับสีย้อมได้ดี) ก็ดูเหมือนเตาอบขนมปังเลย ต่อด้วยโรงตัดเย็บ ที่มีเจ้าเครื่องจักรอันชาญฉลาด ทั้งตัด เย็บ ตลบ กลับ พับ เรียงไหลด้วยความฉับไว ให้ทึ่งพี่คนคิดค้นกลไกเครื่องเสียจริง สมองคนเรานั้นน่าทึ่งที่สุด (สมัยก่อนตอนไปครั้งแรก โรงตัดเย็บยังไม่เสร็จ เครื่องจักรยังไม่ลง)

การท่องโรงงานคราวนี้ ทำให้รู้สึกว่า เรื่อง/สถานที่เดียวกัน ต่างที่เวลา/ประสบการณ์ ก็ทำให้เรามองเรื่องนั้น สิ่งนั้นในมุม/มิติที่ต่างไปกว่าเดิม

*ภาพที่เก็บมาเป็นการเก็บตกส่วนตัว ส่วนของจริงดูได้จากลิปส์ปลายเดือนนี้